Choose your battle

Ineens stonden ze daar: imposant, intimiderend en vooral heel irritant. Ik had ze al een tijdje niet gezien, hoewel we elkaar al lang kennen. Veel te lang wat mij betreft. Ik was ze liever niet tegengekomen en had graag met een grote boog om hen heen gelopen. Maar het was al te laat en zoals…

50 tinten grijs

Jullie hebben iets van mij te goed: in de vorige blog beloofde ik in de PS te vertellen welke schat ik gevonden had in het winkeltje waar ik zo graag kom als ik in Zeeland ben. Dit keer was het een boek. Zo’n èchte van papier, weet je wel. Ik ben niet van de e-readers. Niks…

Schatzoeken

Het was een van de (vele) dingen waar ik naar uitkeek. Tijdens onze vakantie in Zeeland zou ik weer naar dat ene fascinerende winkeltje gaan op de dijk richting het strand. Het opmerkelijke zaakje heeft mijn hart gestolen om de bijzondere volgestouwde mengelmoes van fair en vintage, originele cadeautjes en tweedehandsboeken en het antiek- en…

Tijd voor vakantie!

Photo credits: Karolina Gabrowska

Nog een paar dagen en dan begint de vakantie. Het voelt een beetje gek, na die lange corona-periode waarin alles ook al stil lag. Met dit verschil dat de komende weken bedoeld zijn om op te laden in plaats van leeg te lopen…Als ik psalm 23 lees, krijg ik bij de eerste verzen altijd een…

Huppelen voor Zijn aangezicht

huppelen

Het heeft me bezig gehouden, het ‘tassen-incident’ van de vorige blog. Niet omdat ik er letterlijk blaren van had gelopen hoor, daarvoor is de afstand tot school gelukkig te klein en had ik goede schoenen aan. Maar omdat het ene na het andere inzicht zich aandiende. Ik had een discussie met mezelf. Want is het…

Onder lasten gebukt

rugzak

“Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.” Fascinerend vond ik dat spreekwoord vroeger. Ik zie dat soort dingen namelijk altijd meteen voor me. In de meeste gevallen een leuke en handige eigenschap, al zijn er zeker gevallen te bedenken waarin ik dat liever niet had gehad… Maar vanmorgen kwam er een eigen variant…

Stap voor stap

hardlopen

Een van de goede dingen die de afgelopen periode opgeleverd heeft is een dagelijks rondje hardlopen over de dijk. Liefst nog voor 7.30 uur, dan zijn er nog lekker weinig mensen op pad, dan merk je aan de lucht en het licht dat de dag nog vers is. Officieel ben ik niet zo’n hardloper, maar…

Adem uit, adem in

vertraagbankje

“Hoogmoed komt voor de val” schoot er vanmorgen door mijn hoofd. Een paar dagen geleden schreef ik nog vol ‘trots’ (ja hoor daar is ‘ie) dat ik het hardlopen in de ochtend al vier weken volhoud. Vanmorgen voelde ik dat het voor geen meter zou lukken. Mijn lijf stribbelde al een paar dagen aan alle…

Wie zeggen de mensen dat ik ben?

wie zeggen de mensen dat ik ben

Inmiddels is het al bijna tweeënhalf jaar geleden. BOEM. Een week voor kerst viel ik van mijn bakfiets. Nooit gedacht dat ik met die bakfiets überhaupt echt kon vallen, maar blijkbaar kon het. En nogal hard ook, aangezien ik er een zware hersenschudding aan over hield. Nu is uitglijden met mijn fiets in de wintermaanden…

Spiegeltje, spiegeltje, aan de wand…

Herken je ze? De twee bomen uit mijn vorige blog. Een heerlijke plek waar ik even tot mezelf kwam. Want na de aankondiging dat de basisscholen weer zouden openen, bekroop me even een gevoel van lichte schrik. Wat? Nu al?! Alsof we niet 10 weken in thuisisolatie hadden gezeten met alle gevolgen van dien, maar…